Wat is reflexintegratie?

Primaire reflexen zijn de eerste bewegingen waarmee baby’s op hun omgeving reageren. In het eerste levensjaar verdwijnen deze automatische reacties, om steeds meer plaats te maken voor bewuste bewegingen. Het lichaam integreert de reflexen en kan zich hierdoor steeds verder ontwikkelen. Het zenuwstelsel ontwikkelt zich en het lichaam leert bewust te bewegen.
Deze reflexen zijn in eerste instantie bedoeld ter overleving en bescherming, maar zijn ook de neurologische bouwstenen voor al onze aangeleerde bewegingen en vaardigheden.

Wat later ontstaan de houdingsreflexen, die ervoor zorgen dat de zwaartekracht overwonnen kan worden: een baby gaat het hoofd op tillen, gaat zich oprichten en komt tot kruipen en lopen. Ook deze houdingsreflexen worden door het lichaam geïntegreerd. Hierdoor is een juiste houding en beweging mogelijk als we ouder worden, zonder compensatie.

Reflexrestanten

Hoe beter de reflexen geïntegreerd zijn, hoe doelgerichter we ons kunnen gedragen en bewegen. Als er nog actieve reflexen aanwezig zijn kunnen we niet doelgericht en doeltreffend onze ‘taken’ volbrengen en volhouden. Deze taken kunnen liggen op lichamelijk, emotioneel en/of neurologisch gebied. Ook kost het dan veel energie voor kinderen en volwassenen om de taken uit te voeren. Hierdoor kan een vertraging ontstaan in de ontwikkeling op een bepaald gebied. (Dit is afhankelijk van welke reflexen nog actief zijn).

Wat doet de reflexintegratie-behandelaar?

Door het doen van de eenvoudige, maar doeltreffende oefeningen kunnen de reflexrestanten door het lichaam geïntegreerd worden. Oefeningen bedoeld om lichaam en brein te ontwikkelen en in functie te verbeteren. Functieverbetering omdat er nieuwe verbindingen in de hersenen worden gemaakt. Hierdoor nemen klachten af en verdwijnen ze uiteindelijk.

Wanneer is reflexintegratie geschikt?

Als u punten uit onderstaand lijstje herkend, dan kan er sprake zijn van nog actieve, niet geïntegreerde primaire reflexen. Door middel van de eenvoudige, maar zeer werkzame, oefeningen, kunnen deze reflexrestanten door het lichaam geïntegreerd worden, waardoor de klachten afnemen en zelfs verdwijnen.

  • (motorisch) onhandig zijn
  • hoofd moeten ondersteunen tijdens lezen en/of schrijven
  • voeten om stoelpoten heen geslagen
  • slecht evenwicht
  • te veel of te weinig spierspanning
  • niet stil kunnen zitten
  • snel afgeleid zijn, niet kunnen concentreren
  • schrikken van harde of onverwachte geluiden
  • moeite met het aangeven van grenzen of respecteren van grenzen
  • op tenen lopen
  • nagels bijten, kauwen aan kleding
  • ontwikkelingsachterstand
  • slecht handschrift
  • problemen bij lezen en/of rekenen
  • emotionele problemen
  • etc.